Geachte Miles & More en SN Brussels Airlines December 15, 2009

Open brief aan Miles & More en Brussels Airlines

Geachte Miles&More en SN Brussels Airlines,

ik ben een frequent flyer. Elke maandag vlieg ik van Berlijn naar Brussel, en op woensdag keer ik terug naar huis. Vakantiedagen en uitzonderingen in acht genomen kom ik bijna aan 100 vluchten per jaar.

Loyaal kies ik steeds voor SN Brussels Airlines. Zij garanderen meestal stipte vluchten en een comfortabele reis tussen andere pendelaars. Omdat ik mijn vluchten zelf betaal, kies ik voor het b.light tarief waarmee ik voor ongeveer 100 euro heen en weer kan vliegen. Dat is uiterst betaalbaar en een gepaste prijs voor de dienst die er wordt aangeboden.

Het is dan ook geen wonder dat ik me bij het frequent flyer programma heb aangesloten. Eerst was ik lid van Privilege, en sinds kort van Miles & More. Die overstap heeft te maken met de fusie van SN en Lufthansa, en de opname van SN in de Start Alliance groep. Daardoor is ook het frequent flyer programma gewijzigd.

Dat mijn status mijlen van SN plotseling award mijlen van M&M werden, dat kan ik nog begrijpen. Maar dat ik nu slechts 125 mijlen per vlucht in plaats van 250 kreeg, dat vond ik minder. Bovendien verhoogde M&M ook het aantal benodigde miles om een Frequent Flyer status te krijgen.

Even rekenen leerde me dat ik met mijn tempo van heen en weer vliegen nooit een status te pakken zou kunnen krijgen. Met de schamele 125 miles per vlucht duurt het bovendien een eeuwigheid vooraleer ik me een “gratis” vlucht kan veroorloven. Met andere woorden, mijn loyaliteit wordt eigenlijk nooit beloond.

De oorzaak hiervoor is te vinden in de misleidende naam voor “frequent flyer”. Het gaat immers niet om de frequentie waarmee je vliegt, maar om de hoeveelheid geld die je binnen brengt. Het is dus geen “frequent flyer”, maar een “much money” programma.

In mijn woordenboek wordt loyaliteit gemeten aan de hand van de frequentie waarmee je van een bepaalde dienstenaanbieder gebruikt maakt. In jullie boek wordt loyaliteit echter gemeten in centen. Dat is niet eerlijk.

Zanginstallatie bij Sonora Leuven October 23, 2009

Voor het huwelijksfeest van m’n zus heb ik met vrienden enkele nummertjes muziek gespeeld. “Echte” muziek is toch altijd net een tikkeltje fijner dan een DJ die plaatjes draait. Onze bezetting was heel kleinschalig, met enkel een piano, ritmegitaar en drie zangeressen. Ondanks die beperkte groep zijn we er toch in geslaagd om mooie muziek te maken.

Voor een publiek van ongeveer 100 mensen heb je toch al een klein beetje versterking nodig. Ik ben geen volledige kluns met geluidsmateriaal en wist dat een kleine zanginstallatie voldoende moest zijn. Na contact gezocht te hebben met enkele PA-verhuurbedrijfjes in en rond Leuven – die doorgaans gewoon niet reageerden of een niet werkend email adres hebben; je moet weten, ik woon in Berlijn en dan is een mailtje iets goedkoper dan een telefoontje – kwam ik uit bij Sonora Leuven (http://www.sonora.name). Niet zo heel vindbaar via Google, maar uiteindelijk bleken zij precies te zijn wat ik wou.

Vlotte email-omgang, goeie kennis van zaken met aanbevelingen en suggesties (die ik helemaal niet aanvoelde als “neem dit ook nog, dan verdien ik er geld aan”, maar eerder als “ik spreek uit ervaring”) die later zeker hun waarde hebben bewezen, en zeer stipte en juiste afhandeling van de zaken. Zei ik al dat ze een handige stoep en garagepoort hebben waarlangs het afhalen van materiaal echt easy-peasy is?

Enfin, ik ben dus heel tevreden.

Michael O’Leary is a parasite July 15, 2009

After reading an interview with Michael O’Leary, the so called brain behind Ryan Air, I am convinced that people should never ever fly again with Ryan Air. This man is an absolute parasite who started a company only and only to make profit and money, without the slightest love for his product and his clients. Every passenger on his air planes is merely a bag of money that “wants to go from point A to point B”.

Although there is some truth in this statement – and for many tourists, youngsters and one-time flyers it is the full truth – I do not accept it as such. Yes, I’d like to transport myself from A to B, but I am not prepared to de-humanize me for the length of the trip. And that is exactly what Michael O’Leary wants: from the time that you arrive in your departure airport until the front door of your – not so close as you’d expect it to be to your actual destination – arrival airport, you are a bag of money, tossed around without respect.

Perhaps one-time flyers are prepared to sell their soul for a slightly cheaper fare, but frequent flyers will never accept Ryan Air as their means of transportation. As a 50 flights per year person (which is still not so much, actually!) I really enjoy the faithfulness to my carrier Brussels Airlines, the usually fair prices, the interesting departure and arrival times and the fact that I do not have the impression that they see me as a bag of money. In sum, Ryan Air might be interesting for the tourists, but a large segment of the market will stay clear of Ryan Air.

My actual point that I’d like to make is however not on the quality differences between Ryan Air and other, decent carriers. Instead, I’d like to accuse Michael O’Leary of not having the slightest ethical sense. A more or less quote from the interview: “I do not invest in long-distance flights yet, because that market is still good. Only when it starts going bad in that market, I’ll start something.” I shiver when I read this, how can you be so crude?

Perhaps, more importantly, why do people choose for money, instead of quality? Quality is what makes your day, not money in your pocket.